Op dit moment...

05 Oktober 2010

...lees ik de debuutroman van Rick van Leeuwen, Misschien sliep je al (Thomas Rap). De flaptekst:
Eddie is een twintiger vol tegenstellingen die met zijn tekortkomingen en misplaatste overmoed keek op keer zijn eigen ruiten ingooit. Hij stalkt, hij steelt, en droomt ondertussen van een bestaan als succesvol scenarioschrijver. Sinds de huiveringwekkende nacht die hem en zijn grote liefde Merel uiteendreef baant hij zich lusteloos een weg door het leven. Wanneer een hereniging met zijn ex in zicht komt, slaat het noodlot keihard toe.



Tot nu toe?
Tot nu toe 'pakt' het boek me. Ik vind de zinnen niet altijd even prettig te lezen en de verhaallijnen niet altijd even sterk, maar toch heeft het miserabele verhaal me aangegrepen en lees ik rustig door.
Hoewel de hoofdpersoon, Eddie, nogal onsympathiek is (hij zuipt, jat en stalkt), heb ik een bepaalde sympathie voor hem. Ik zie hem voor me als mislukte schrijver en ik krijg medelijden met hem. Maar goed, laten we eerlijk zijn. Ik ben nog maar halverwege en ik -spoileraddict die ik ben- las in een boekverslag iets over die 'huiveringwekkende nacht' dat mijn sympathie voor hem zou kunnen doen wegvloeien.



[edit] Nou, ik heb het nu dus uit. Mijn sympathie is inderdaad weg voor Eddie. Maar ik heb wel genoten van het einde. Lees het allen!

« Maartje Wortel wint d… | robinsmits.com | Geen daden maar woord… »